Formule E teams

Huidige teams

Renault E-dams was het eerste team, dat met de steun reed van een groot autoconcern. Ze debuteerden in het eerste seizoen met de Rijders Nico Prost & Sebastien Buemi. Het team pakte de aller eerste Pole Position van de Formule E. In het eerste seizoen waren zowel Buemi, als Prost, vaste gegadigden voor de prijzen. Buemi bleef zelfs tot de laatste race kans hebben op de titel. Die verloor hij aan Piquet jr. Renault E-dams werd wel eerste bij de rijders met 2 pole positions, 4 overwinningen & 7 Podiums. Buemi werd 2de in het klassement, Prost 6de.

Het 2de seizoen was een stuk succesvoller voor Renault E-Dams. De kleur geel kwam prominenter op de auto, om aan te duiden dat Renault meer betrokken was. In het 2de seizoen was het mogelijk voor Renault om de aandrijving te leveren, doordat de regels dit toestond voor fabrikanten. Met 3 Overwinningen en in totaal 6 podiums in 10 races, was het voor Buemi genoeg om de titel te pakken. Teamgenoot Prost leverde 2 overwinningen en in totaal 3 podiums extra voor het team. Hij werd hiermee 3de in het kampioenschap. Dit zorgde ervoor dat ook in Seizoen 2, Renault E-dams kampioen werd bij de teams met 4 Pole Positions, 5 overwinningen & 8 podiums. Hun Totaal komt daarmee op 6 Pole Positions, 9 overwinningen en 15 podiums uit 21 races.

Met de sterkste aandrijving in seizoen 2, waren de verwachtingen hoog gespannen voor Renault E-dams. De aandrijving van Renault zou garant staan voor 5 overwinningen, in de eerste 6 wedstrijden. Allemaal behaalt door Buemi. Daar zou uiteindelijk nog 1 overwinning bij komen. 6 overwinningen uit 12 races. Dat had een titel moeten zijn zou je denken… Prost daarentegen, zou het podium niet eens 1x zien. Toch wist Renault E-dams inderdaad een titel te pakken. De titel voor de teams kwam voor het 3de jaar op hun naam te staan. Sebastien Buemi zou de titel mislopen door eigen fouten, en fouten van het team. De titel daarin ging naar Di Grassi. Met 6 podiums, 6 overwinningen en 2 pole Positions rijker staat de teller voor Renault E-Dams op 1 rijders titel, 3 team titels, 8 Pole Positions, 15 Overwinningen & 21 podiums uit 33 deelnames. Renault E-dams is daarmee het succesvolste team in de Formule E. Gaan ze hun succesverhaal verder uitbreiden in Seizoen 4 met Buemi en Prost?

Races
Podiums
Wins
Poles
Team titels
Rijderstitels

Met grote Duitse sponsors als DHL en Schaeffler, begon Audi’s tuning partner Abt, aan het Formule E avontuur. Met Di Grassi aanboort en Daniel Abt, zoon van de teameigenaar, had Abt direct een sterke line-up. Di Grassi profiteerde optimaal tijdens de seizoensopener en wist de aller eerste E-Prix op zijn naam te schrijven voor Abt. Dit bleek wel de enige overwinning te zijn! In totaal scoorde Di Grassi 6 podiums & Abt bracht het totaal van het team naar 7. Ook wist Abt nog een pole position te scoren voor het team. Daniel Abt eindigde het kampioenschap als 11de, Di Grassi eindigde als 3de. Abt als team eindigde ook als 3de!

Een ongewijzigde line-up, een bijna gelijke kleurstelling en een Schaeffler aandrijving. Dit stond garant voor een jaar als runner-up bij de teams… Jawel, ze werden 2de. Met voor Di Grassi 4 podiums in de eerste 4 races, waaronder een overwinning, begon het seizoen sterk. Een diskwalificatie door een fout van het team zou hem later duur komen te staan. Di Grassi won nog 2 races en zou er nog een podium aanplakken. Ondertussen scoort Daniel Abt matig, maar geeft zijn seizoen wat glans met podiums in Duitsland, Amerika & de finale in London. Die zelfde finale zou bepalen wie de titel zou pakken. Di Grassi of Buemi. Na een botsing in de eerste ronde, doen beide coureurs een poging om punten te pakken voor de snelste race-ronde. Buemi trekt aan t langste eind en Di Grassi eindigt als runner-up. Het zelfde resultaat weer, als dat van het team. Abt Schaeffler bezit nu 1 pole position, 4 overwinningen & 17 Podiums.

Waar in seizoen 1 helemaal geen vertoningen van de Volkswagen groep te zien was, en in seizoen 2 het Volkswagen logo, werd het duidelijk dat Audi langzaam hun intrek in zou nemen bij Abt Schaeffler. Het logo pronkte op de achtervleugel en op de neus van de bolides. Na een flinke strijd met Renault in seizoen 2, werd er een flinke strijd verwacht in seizoen 3. Toch kon Abt Schaeffler dit niet direct waar maken. Sebastien Buemi won de eerste 3 races dominant en pas in in de 4de race werd dit doorbroken. Het was wel direct Di Grassi die hierdoor liet zien dat er nog steeds rekening moet worden gehouden met hem en het team Abt. Na een 2de plek in Monaco en een DNF in Parijs, werd de voorsprong van Buemi aanzienlijk groot. Met in het achterhoofd dat Buemi 2 races zou gaan missen was dit nog niet rampzalig. Di Grassi liep een beenbreuk op flak voor het treffen van Berlijn. Aanzienlijk leek Di Grassi hier 3de te worden achter Buemi (2de) maar die werd later gediskwalificeert. Di Grassi profiteerde daarna matig van het feit dat Buemi beide rondes in Amerika moest laten schieten, door slechts 4de en 5de te worden. Hierdoor bleef zijn achterstand staan op meer dan 10 punten. In de kwalificatie van Canada pakte hij Pole position, waar Buemi buiten de top 10 moest beginnen.  Het weekend van Buemi werd een nachtmerrie waarin hij geen enkele punt zou scoren. Di Grassi daarintegen pakte daarintegen dat weekend een overwinning en een 7de plaats wat ruim voldoende was voor zijn allereerste titel. Hij is daarmee de 2de braziliaan die een FE titel wint. Abt werd dit seizoen als team 2de, doordat Daniel Abt wat tegen viel met een 8ste positie. Het team scoorde dit seizoen 6 podiums, 3 pole positions en 2 overwinningen. Het totaal daarmee komt voor Abt op 4 pole positions, 6 overwinningen,  23 podiums en 1 rijderstitel.

Vanaf seizoen 4 raakt Audi vollop betrokken bij Abt Schaeffler. Het team gaat ook verder met Audi als eerste naam en blijft rijden met Lucas di Grassi en Daniel Abt. Audi lijkt gekozen te hebben voor een 1-gear aandrijving waarmee het afstapt van de Abt-Schaeffler 3-gear fillosofie.

Races
Podiums
Wins
Poles
Team titels
Rijderstitels

DS Virgin begon het eerste seizoen zonder “DS”.  Het team verscheen met Sam Bird en Jamy Algusuari. Op papier een supersterk duo. Algusuari besloot later dat seizoen zijn race cariere te beeindigen en dat maakte de weg vrij voor Fabio Leimer. Met een 3de en een eerste plek leek Virgin het te kloppen team te zijn. In iedergeval met Bird. Het team kreeg vanaf daar een terugval te verwerken maar sloot het seizoen af met een overwinning. De titel was toen al ver uit bereik. Virgin werd 5de in het klassement met 3 podiums, 2 overwinningen.

Een van de charmes van DS Virgin is hun livery. Die werd naar onze mening nog mooier in seizoen 2, toen er besloten werd om zwart toe te voegen om zodoende DS er bij te voegen. Sam Bird kon blijven en vanwege het franse DS, werd Jean-Eric Vergne ontvangen. Al snel bleek de aandrijving van DS aan de zware kant maar onder de stuurmanskunsten van Bird behaalde ze al vroeg een podium om niet veel langer te hoeven wachten op een overwinning. De vervolg podiums zouden komen van Vergne, maar hij maakte het daarmee teamfavoriet Bird wel erg lastig. De 2 kwamen in parijs tegen elkaar aan waardoor Bird een podium misliep. DS Virgin sloot het seizoen af op de 3de plaats. In totaal hebben ze 7 podiums, 3 overwinningen en 4 pole positions behaald.

Voor seizoen hield men vast aan het zelfde kleurenschema. Bird kon blijven, maar voor Vergne was er geen plek meer. Hij werd vervangen door Jose Maria Lopez. De Argentijn met een groot citroen verleden, was bij aankondiging al een grote naam in de paddock. Al vlot waren podiums weer een feit van Bird, maar overwinnigen kwamen pas in de voorlaatste 2 wedstrijden. In de tussen tijd vulde Lopez een extra podium. Dit was niet genoeg om het team te overtuigen van een extra jaar, ondanks zijn podium in de seizoens afsluiter. Ronde 9 en 10 werd hij vervangen door Alex Lynn. DS Virgin zakte naar een 4de plek bij de teams. Het totaal podiums kwam op 13, 5 overwinningen en 6 pole positions.

Sam Bird blijft nog minstens een seizoen vast plakken aan DS Virgin en wordt vergezeld door Alex Lynn. Die minstens een seizoen kan zomaar het laatste seizoen zijn als “DS Virgin”. DS lijkt zijn zinnen te hebben gezet om de ondersteuning aan een ander team te bieden.

Mahindra is een van de 8 teams die er vanaf het eerste moment al bij was. Met Karun Chandhok en Bruno Senna vingen ze het eerste seizoen aan. Karun zou direct in de eerste 2 races punten scoren. Bruno moest wachten tot de 3de race. Waar Bruno Senna zijn totaal punten finishes op 4 kreeg bleven die van Chandhok op 2 staan. Het resultaat hiervan was een 8ste plaats in het kampioenschap voor teams en samen met Trulli GP was Mahindra het enige team zonder podiums.

Mahindra besloot in seizoen 2 om het zonder Chandhok te doen en verder te gaan met Bruno Senna en Nick Heidfeld. Heidfeld bezorgde tijdens de seizoensopener direct voor het eerste podium voor Mahindra met een 3de plek. Bruno Senna zal later in het jaar een 2de plek veroveren als beste resultaat. Waar Mahindra in seizoen 1 op 6 punten finishes kwam, was het in seizoen juist andersom met 6 keer buiten de punten. Mahindra eindigde als 5de in het kampioenschap.

Mahindra was niet onder de indruk van Bruno Senna en besloot hem te vervangen door Felix Rosenqvist. Samen met Heidfeld bezorgde Mahindra deze keuze maar liefst 10 podiumplekken, waarvan 2x een dubbel podium, 2x een 2de plaats, 7x een 3de plaats en 1 overwinning. Daarnaast scoorde Mahindra 3 pole positions en werd het team 3de in het kampioenschap. Het kleine lachertje van seizoen 1 heeft zich ontpopt tot een serieuze uitdager

Deze uitdaging gaat Mahindra graag aan in seizoen 4 met weer Heidfeld en Rosenqvist achter het stuur. Met hoofdsponsor Renesas heeft Mahindra in ieder geval een fraaie livery.

Season 1-4 (Gen 1 car)
Dragon Racing begon hun entrede met Oriol Servia en Jerome D’Ambrosio. Naar 4 wedstrijden waarin Servia niet veel minder presteerde dan Jerome, moest hij plaats maken voor Loic Duval. Duval scoorde later 2 podiums. D’Ambrosio scoorde 3 podiums waarvan 1 overwinning. Het team werdt 2de in de eindstand.

In seizoen 2 en nam het de  aandrijving van Venturi. Het team was snel, maar bleek niet constant. Hierdoor zakte het naar de 4de plaats, met 3 podiums, waarvan 1 overwinning

In seizoen 3 viel het team meer op door de samenwerking met Faraday Future dan met hun Line-up. Het team hield vast aan D’ambrosio en Duval en koos voor hun eigen Penske aandrijving met een Mahindra gearbox. Erg succesvol was het jaar helaas niet. Het team behaalde slechts in 5 races punten, waardoor het afzakte naar P8 in het constructeurskampioenschap.

In seizoen 4 blijft D’Ambrosio aan en zou worden vergezeld door Neel Jani. Neel was er al gauw zat van en dat zorgde ervoor dat Jose Maria Lopez vanaf de 3de E-prix voor het team reed. Er werden vaker punten gescoord maar ook veel punten bleven liggen. Het team zakt af naar P9 maar stond wel weer eens op t podium.

Season 1-4 (Gen 1 car)
Andretti kwam in seizoen een met onder andere met Franck Montagny, Charles Pic, Jean-Eric Vergne, Marco Andretti, Matthew Brabham, Scott Speed, Simona de Silvestro en de overleden Indycarheld Justin Wilson aan de start. Andretti Behaalde in het eerste seizoen 3 pole positions, 4 podiums en een 6de plaats bij de constructeurs.

In seizoen 2 koos Andretti voor de Nederlander Robin Frijns en Simona de Silvestro. Het team had met Amlin een grote sponsor binnen gehaald maar bleef in seizoen 2 rijden met dezelfde aandrijving als in seizoen 1. Een enkel podium van Frijns was het hoogtepunt van het seizoen. Andretti eindigde het seizoen als 7de.

In seizoen 3 bleef Robin Frijns aan maar Simona werd vervangen door Antoni Felix da Costa. De meeste punten werden gescoord door Robin Frijns. Het team werd weer 7de bij de constructeurs.

In seizoen 4 reed Andretti met BMW ondersteuning. Antonio werd vergezeld doorKamui Kobayashi, Tom Blomqvist en Stephan Sarrazin. Het team kende geen enkele top 5 positie en eindigt stijf onderaan als 10de. De ondersteuning met BMW wordt in seizoen 5 uitgebreid. BMW wordt de aandrijflijn leverancier.

Season 1-4 (gen 1 car)
Venturi begon het avontuur met Nick Heidfeld en Stephane Sarrazin. Heidfeld won bijna de eerste race ooit, maar crashte in de laatste bocht met Prost. Een enkele pole en podium redde het seizoen nog een beetje. Het eindresultaat: P9

Voor Heidfeld kwam in seizoen 2 Jacquez Villeneuve. De formule 1 kampioen van 1997 reed 2 races voor hij vervangen werd door Mike Conway. Sarrazin bleef het hele seizoen aan en behaalde een podium. Het team werd 6de.

Seizoen 3 was een telleurstellend seizoen waarin Stephane Sarrazin, Tom Dilmann en Maro Engel elkaar afwisselden voor de stoeltjes. Er waren geen podiums en verder dan een P5 uitschieter in thuisland Monaco werd het niet. Het team eindigde het seizoen op plek 9.

seizoen 1-4 (Gen-1 car)
NIO begon in seizoen 1 onder de noemer China Racing met Nelson Piquet jr. Naast hem reden Ho-Ping Tung, Antonio Garcia, Charles Pic en Oliver Turvey. Later in het seizoen werd de naam veranderd in NEXTEV. Terwijl Piquet de titel binnen sleepte met 5 podia, waaronder 2 overwinningen, hadden zijn teamgenoten meer moeite met punten te scoren. Het team eindigde 4de bij de teams. In seizoen 2 bleef Piquet en Turvey als vaste rijders. De eigen aandrijving was helaas veel te zwaar waardoor het team afzakte naar P9 bij de teams en daarmee alleen de teruggetrokken Trulli GP achter zich liet. In seizoen 3 ontstond de naam NIO dan eindelijk. Het team vocht zich terug naar de 6de positie in het teamkampioenschap, met 2 poles als hoogtepunten van het seizoen. Piquet vertrok in seizoen 4 naar Jaguar, waardoor Luca Filipi plaats kon nemen naast Turvey. Ma Qing Hua mocht 2 races invallen maar scoorde geen punten. Het team zakte af naar P8 bij de teams maar kon in Mexico wel weer het podium bezoeken.

Seizoen 3-4 (Gen-1 car)
Voortgekomen uit de restanten van Aguri racing begon Techeetah in seizoen 3 aan het avontuur. Jean Eric Vergne werd aangetrokken om het touw te trekken met naast hem Ma Qing Hua, Estaban Guiterrez en Stephane Sarrazin. Al in de 3de race werd er een podium behaalt. Het totaal werd 7 podia, waaronder een overwinning in de laatste race van het seizoen. Het team werd 5de in het constructeurskampioenschap. In seizoen 4 werd Andre Lotterer aangetrokken naast Vergne. In Santiago scoorde Techeetah de eerste 1-2 in de geschiedenis van het kampioenschap. Er werden in totaal 8 podia behaalt, waaronder 4 overwinningen, 4 poles en het rijderskampioenschap voor Vergne. Het team werd twede in het constructeurskampioenschap na een vel gevecht met Audi tijdens de laatste race.

Seizoen 3-4 (gen-1 car)
Jaguar besloot in seizoen 3 terug te komen in de racewereld. “The big cat is back” werd direct wereldwijd nieuws. Mitch Evans en Adom Carrol vormden het team. Het team lukte slechts in 5 races punten te scoren waarvan de meeste kwamen uit de jonge onervaren kant van het team en dus een 10de plaats in het kampioenschap voor de teams. Dit leidde ertoe dat Carrol werd vervangen voor Piquet Jr in seizoen 4. Met een podium in de 2de race en punten op regelmatige basis zorgde ervoor dat “the big cat” naar P6 klom in het constructeurskampioenschap.