Categorie: MXGP

Schrijvers gezocht!!

Ben jij een fanatiek liefhebber van Motorcross en volg jij MXGP elke week?

Wij zoeken schrijvers voor onze artikelen over MXGP. Op dit moment zijn wij zelf te druk met onder andere het onderhouden van de website en de berichten voor Formule E.

Wat zoeken wij?

  • Werkend op vrijwillige basis
  • Minimaal MBO denkniveau
  • Beheerst de Nederlandse taal ruim voldoende
  • gepassioneerd voor motorcross
  • Weet alle trivia weetjes van de MXGP

Voel jij je geroepen? Schrijf dan een comment bij dit bericht met je naam en je E-mail adres. Wij nemen contact met je op.

Column: Herlings te sterk voor de toekomst?

Jeffrey Herlings won dit weekend de Grote Prijs van Belgie in de MXGP klasse. Hij deed dit op dominante wijze waarin hij niet verder hoefde te gaan dan 90% van zijn kunnen, zo beschreef hijzelf.

Big Red aast op Herlings

Jaren lang leek het te gaan tussen het noord europese duo Ken Roczen en Jeffrey Herlings. De Duitser is inmiddels de oceaan over gegaan om alleen in Amerika te rijden voor het grote geld, waar Herlings meer waarde hecht aan het Wereldkampioenschap.

Dat de twee elkaar uit de weg gaan is eeuwig zonde voor de sport. Waar Antonio Cairoli inmiddels op zijn top van z’n kunnen rijdt, is Herlings nog groeiende, maar nu al een maatje te groot. Ken Roczen had samen met Herlings nog jaren kunnen groeien en daardoor elkaar nog lang kunnen bevechten. 

Hoe straks verder?

Antonio Cairoli gaat nog wel even door en biedt in sommige races nog wel ietwat van tegenstand, maar de Nederlander lijkt zelfs met een tussentijdse blessure, makkelijk naar de titel te rijden. Op circuits waar het vroeger niet ging wint hij dubbele manches. De volgende generatie lijkt niet heel denderend. Pauls Jonas was namelijk geen partij toen de twee tegen elkaar reden in de MX2. Diezelfde Jonas won een matige titeljaar waarin vele rookiesensaties nog hun rookie foutjes maakten. Inmiddels zijn die fouten bij Prado verledentijd en wint hij nipt van Jonas. Voor Herlings lijkt dit geen reden om zich zorgen te hoeven maken.

Er zijn naast Antonio Cairoli nog 3 andere coureurs die een aardig potje hard gaan. De eerder genoemde Ken Roczen samen met de fransman Musquin en de Amerikaan Tomac. Helaas is het enige meetpunt de MX des Nations. Een eenmalige race waarin er gesproken kan worden over terrein voordeel. Mits een van deze rijders zich aansluit bij het WK Motorcross, lijkt de Nederlander niet te stoppen te zijn… behalve door hemzelf. De vraag is of dit de sport mooier maakt? Ik heb geen idee… Maar wat Herlings kan op een crossmotor, blijft elke wedstrijd prachtig!

Waarom het WK motorcross kapot gaat door te veel races.

Het wereldkampioenschap motorcross is al jaren bezig de kalender te vergroten. Waar de kalender begin 2000 nog uit 13 tot 15 wedstrijden bestond, zijn het er nu 20 en misschien wel meer. Commercieel gezien zijn de wedstrijden minder aantrekkelijk dan bijvoorbeeld Formule 1 of MotoGP. Maar waarom zijn er dan meer wedstrijden nodig?

 

Youthstream

De organisatie van de MXGP is al jaren jaloers op wat de grotere racesporten in de wereld voor elkaar krijgen. Zo volgde de motorcross de wegrace door te rijden in Qatar. De trip naar Azie volgde met Indonesie en daar wordt nu ook Shanghai aan toegevoegd.

Al deze zaken bleken alleen maar tegen de klasse te werken. Door de dominantie van KTM geven andere merken het langzaam op en hebben t lastig om sponsoren aan zich te binden. Suzuki was het eerste merk dat de handdoek in de ring gooide. In ruil daarvoor kwam het kleine Italiaanse TM er wel voor terug, maar met slechts een rijder. TM krijgt het als merk ook niet voor elkaar om mee te strijden met de sterke vijf. Af en toe een uitschieter, maar mee doen voor de prijzen is te veel gevraagd.

Door de stijging in reiskosten en kosten voor motoronderhoud lijkt het een kwestie van tijd voordat het doek valt voor TM. Ook Kawasaki gaat door een moeilijke tijd. Zo lukt het groene team het niet langer om met twee sensationele rijders aan de start te komen. Dit zijn alleen al de klachten die we hebben over de fabrieksteams. Prive teams kunnen amper hun hoofd boven water houden en met de sensationele strijd tussen Herlings en Cairoli, is de camera vaker op hun motoren gericht als negatief nieuws dan dat het is als goed nieuws.

De lengte van het seizoen heeft ook zijn gevolgen op de deelnemers. Zo zagen we de afgelopen twee jaar al dat het deelnemersveld na de eerste helft snel uit begint te dunnen. Startvelden van 18 coureurs is een zielige vertoning voor Formule 1 en al helemaal voor MotoGP. Moet je na gaan wat het doet voor Motorcross waarbij er eigenlijk 40 aan de start horen te staan zoals in Amerika. Door blessure leed gedurende het seizoen is dit toch een feit geworden in de afgelopen twee seizoenen. De lege plekken worden vervolgens gevuld met Pay-Drivers die zich op grote afstand van het WK niveau bevinden. Niet erg leuk om naar te kijken.

Hoe dan wel?

Wat moet de MXGP dan wel doen? Kijkende naar de Formule E die een seizoen vult van 12 races, kortere wedstrijden dan hun directe concurrentie en rijdend op kortere circuits met een vlotte stijging aan wereldwijde fans. Dit is de formule die de MXGP ook moet hanteren. Ronden van 1 minuut 30 zijn lang zat en races van 25 minuten + een ronde ook. Zo krijg je meer verassing doordat een mindere god een keer goed weg is en daardoor meer risico wil nemen. Naast dit punt is er nog iets heel belangrijks. Circuits moeten weer herkenbaar zijn. Sensationele banen met historie zoals de MXGP vroeger Lierop had of de grote prijs van Namen. In de MotoGP heb je Assen en Phillip Island, in de F1 heb je Spa, Suzuka en Monza… In de MXGP heb je omgetoverde klassiekers… Zonde om te zien.

MXGP – Portugal

De MXGP van Portugal was het terrein voor de Nederlander Jeffrey Herlings. Zijn voorsprong op zijn directe concurrent werd vergroot met 6 extra punten. Maar welke zaken viel ons nog meer op?

  • Raceformat; Het raceformat van de MXGP is al jaren hetzelfde. De klok tikt zijn minuten af en vervolgens worden er nog 2 ronden gereden. In kilometers is de ene Gran Prix dus velen malen langer dan de ander. In het geval van de Portugese Grand Prix leken ronden veel te lang te duren. Jeffrey Herlings presteerde het om net onder de 2 minuten te komen, maar de rest zat allemaal boven de 2 minuten. De circuits hebben daarnaast weinig herkenningspunten waardoor het soms leek alsof je 30 minuten naar 1 enkele ronde keek. Dit is natuurlijk niet de schuld van de coureurs maar wel van de organisatie. Waar overige racesporten vooral mikken op wedstrijden met ronden van anderhalve minuut, is MXGP hier een grote uitzondering op. Het maakte het kijken voor ons in iedergeval niet makkelijker

 

  • NOS-Commentaar; De commentator opzichzelf doet prima werk en daarom gaan we hem ook niet afbranden. Wat wij als sportliefhebber wel vinden ontbreken is het feit dat er geen co-presentator aanwezig is die de passie van de sport wat meer over kan brengen. De wedstrijd werd gepresenteerd als een golf wedstrijd. Inhoudelijk veel statistieken en alleen de toppers kwamen aanbod in het spreken. Motorcross is geen wielrennen en heeft iemand nodig die zelf passie heeft voor de sport om de sfeer goed over te brengen. Anders is de kijkbeleving er helemaal van af.

 

  • KTM; KTM blijft onverslaanbaar en daar komt de aankomende jaren geen verandering in lijkt het. Met Herlings en Cairoli hebben ze inmiddels 2 titelkandidaten die ruim 30 seconden wegrijden bij de concurrende fabrikanten. Deze voorsprong is in F1, MotoGP, Wielrennen en elke andere sport te groot! Dit toont alleen al de vorm van KTM in de motorcross. Petje af hiervoor.

MXGP – Redsand

MXGP |

Tijdens de Grand Prix van Spanje zagen we een aantal opvallende punten. De meest opvallende is de overwinning van Antonio Cairoli. De Italiaan op leeftijd toonde aan dat Herlings het dit jaar absoluut niet cadeau gaat krijgen. Maar wat viel er nog meer op?

  • Herlings; Eigen fouten blijken hem nog steeds punten te kosten. Wil de Nederlander simpelweg te snel naar voren of zitten er wat gebreken in zijn starttechniek? Wat het ook is, het zorgt ervoor dat Antonio nu officieel de leider is in het kampioenschap. Ook al staat het qua punten gelijk!

 

  • Paulin; De o zo snelle Fransman staat al jaren bekend als een groot talent waar eigenlijk veel meer van verwacht werd dan inmiddels is gepresteerd. De Fransman werd gezien als de persoon die Cairoli’s eerste titels zou afsnoepen, maar dat bleek Roman febvre te zijn. Paulin reed een uiterst sterke 2de manche en even leek het weer op het grote talent van een paar jaar terug. De snelheid zit er nog steeds in, maar de consistentie helaas niet meer.

 

  • Gajser; Veel fouten van de twee voudig wereldkampioen… Dat viel ons op. De meeste fouten lijken gewoon op consentratie problemen. Als dit waar is dan kan het maar zo zijn dat Gajser plots een Grand Prix gaat winnen maar tot die tijd blijft hij vooral HRC Honda teleurstellen.

 

  • Nagl; TM heeft in Spanje hun eerste top 10 resultaat sinds jaren behaald tijdens de grote prijs van Spanje. De laatste keer was in 2015 tijdens de 4de wedstrijd van het seizoen in Trentino Italie met Davide Guarneri. Wel verliest TM een plek ten opzichte van Honda, maar loopt verder uit op Suzuki. Voor de kleine Italiaanse fabrikant is dit een gigantische prestatie.

 

  • Lieber; De Belg Julian Lieber past zich prima aan op de Kawasaki. Vooral in de eerste manche liet hij een uitstekende indruk achter. Lieber komt waarschijnlijk niet aan het niveau van Herlings en Cairoli, maar met een beetje geluk zou hij deze twee coureurs zo maar eens kunnen vergezellen op het podium dit seizoen. Ten opzichte van zijn meer ervaren teamgenoot Desalle, doet hij weinig onder.

MXGP – GP Valkenswaard

MXGP |

De GP van Valkenswaard bezorgde de motorcrosswereld weer een aantal prachtige momenten. De twee gezamelijke leiders van het kampioenschap zouden het uitgaan vechten voor de overwinning. De legendarische Antonia Cairoli tegen de flying Dutchman Herlings. Het Nederlandse publiek kreeg exact waar ze voor gekomen waren met hun lokale held als eind winnaar. Maar wat viel er nog meer op?

  • Niveau verschil in zacht zand; Dat Cairoli en Herlings een klasse apart zijn dat hadden we wel door maar dat de 2 coureurs het gehele veld op minstens een minuut rijdt is eigenlijk in de racewereld onwerkelijk te noemen. Oké, de regel in de racewereld is dan wel zo dat langzamere banen leiden tot grotere verschillen, maar dan alsnog was dit verschil extreem. Het toont maar weer eens het niveau van de twee KTM rijders aan.

 

  • Max Anstie; Max Anstie stond jaren bekend als het aanstormende talent uit de UK, maar al sinds zijn debuut in het wereldkampioenschap heeft Anstie de neiging om slechts 1 race goed te rijden per dag. Ook dit jaar lijkt dat het geval te gaan worden. Waar hij keurig 4de werdt in de eerste manche, daar werd hij de 2de manche 9de naar dat hij van het achterveld naar voren was gekomen, ten val kwam en weer van vooraf aan kon beginnen. Een mogelijke podium glipte zo doende weer eens uit zijn handen.

 

  • Jeremy van Horenbeek; Van Horenbeek leek zijn sterke eerste manche een goed gevolg te gaan geven, maar een akelige valpartij zorgde ervoor dat hij vroegtijdig de wedstrijd moest verlaten. Een ding is zeker. Van Horenbeek begint het jaar zeer sterk.

 

  • Tim Gajser; In 2016 was die nog wereldkampioen maar vanaf dat moment zit hij op de plek waar de klappen vallen. Ook in 2018 gaat alles nog niet zonder slag of stoot. Na de eerste GP al aan zich voorbij te moeten laten gaan, bleek Valkenswaard nou niet bepaald een turn over te zijn. Knullige valpartijen zorgde ervoor dat Gajser geen enkele rol van betekenis speelde in de GP van Nederland. Met inmiddels 77 punten achterstand op Herlings en 68 op Cairoli, lijkt het er niet op dat Tim nog een rol van betekenis gaat spelen in deze titeljacht.

 

  • TM; Het kleine italiaanse merk is dit jaar weer terug in de hoogste klasse van de motorcross. Met Max Nagl, de kleine duitser, ziet het merk zichzelf met regelmaat een top 10 positie behalen. In Valkenswaard was dit helaas nog niet aan de orde maar met een schaars aantal fabrikanten in deze klasse bezet het merk nu wel de 5de plaats in het constructeurskampioenschap. Dat is een plaats hoger dan “Big Red” Honda en twee plaatsen hoger dan het vroeger zo populaire Suzuki. Suzuki behaalt dit jaar alleen punten door prive rijders (rijders zonder officiele teams) aangezien het fabrieksteam zich terug trok en geen enkel prive team gebruik maakt van Suzuki.

MXGP

MXGP

MXGP is het wereldkampioenschap motorcross. Motorcross is een dicipline waarbij 40 rijders het tegen elkaar op nemen in het zand. Doordat het zand in verschillende landen andere eigenschappen hebben, verschilt de manier van rijden enorm per circuit.

Circuits hebben voornamelijk de volgende structuren: Zacht zand, klei en hard zand. Elk circuit bevat bochten die zowel naar links als rechts gaan en daartussen meerdere springschansen om de coureurs extra uit te dagen.

In Nederland leeft motorcross al een behoorlijk aantal jaren. Meerdere Nederlandsers zijn wereldkampioen in deze tak van sport en ook in 2018 doet er weer een Nederlander mee voor de titel. Wij gaan in GP-Notebook noemswaardige punten naar boven brengen die de kijker misschien zijn ontgaan. Ook analyseren wij hoogtepunten die verborgen zijn gebleven van de camera en haken wij in op actuele ontwikkelingen.

Naast MXGP volgen wij ook onder andere Formule 1, Formule E en MotoGP